Skip to main content

Reactie op Team Basisinkomen: waarom hun betoog over het basisinkomen tekortschiet

Introductie

Team Basisinkomen heeft een reactie geplaatst op ons eerder artikel “Waarom een Universeel Basisinkomen in Nederland onhaalbaar is”. In die reactie wordt gesuggereerd dat wij het onderwerp onvoldoende zouden hebben bestudeerd, dat onze argumenten “ongefundeerd” zijn en dat onze zorgen over financiering, arbeidsparticipatie en uitvoerbaarheid zouden berusten op misverstanden. De beweging ‘Wij Eisen Ons Land Terug’ wijst ten onrechte basisinkomen af

In dit stuk laten wij zien dat die tegenreactie zelf grote gaten vertoont: belangrijke onderzoeken worden selectief of onvolledig aangehaald, kosten worden gebagatelliseerd, onzekerheden worden gepresenteerd als zekerheden en serieuze risico’s worden eenvoudigweg weggewoven.

Wij lopen hun betoog stap voor stap langs en leggen uit waarom onze conclusie overeind blijft:
een universeel basisinkomen is voor Nederland financieel onhaalbaar, economisch riskant en lost de kernproblemen niet op.


1. Framing van onze beweging: afleidend en inhoudelijk irrelevant

In de inleiding van hun stuk wordt onze beweging weggezet als een “nieuwe conservatieve beweging” die het basisinkomen afwijst “zonder zich er goed in te verdiepen”. Ook wordt gespeculeerd over personen die in onze video’s te zien zijn, terwijl er inhoudelijk niets gezegd wordt over de argumenten zelf. De beweging ‘Wij Eisen Ons Land Terug’ wijst ten onrechte basisinkomen af

Dat soort framing is leuk voor de achterban, maar doet niets af aan de kernvraag:
Is een universeel basisinkomen voor Nederland financieel, economisch en sociaal houdbaar?

Dit artikel gaat over die vraag, niet over personen.


2. Financiën: kosten wegpoetsen met wensdenken

2.1. “Het hoeft niet door werkenden gefinancierd te worden”

Team Basisinkomen claimt dat het “natuurlijk onjuist” is dat het basisinkomen volledig door werkenden gefinancierd moet worden, omdat er ook andere belastingbronnen zijn dan arbeid.

Dat klinkt geruststellend, maar is economisch leeg. In een land als Nederland komt het overgrote deel van de structurele belastinginkomsten alsnog via:

  • belastingen op arbeid en winst
  • sociale premies
  • consumptiebelastingen (btw, accijnzen)

Of je een euro nu heft op loon, winst, vermogen of consumptie: uiteindelijk wordt de rekening gedragen door de productieve economie en dus door mensen die werken, ondernemen en investeren. Dat is precies de groep die nu al het volledige toeslagen- en uitkeringsstelsel financiert.

2.2. De échte orde van grootte van de kosten

In hun reactie erkennen zij zelf dat het basisinkomen “veel kost” en dat de meeste berekeningen rond de 200 miljard euro per jaar uitkomen. De beweging ‘Wij Eisen Ons Land Terug’ wijst ten onrechte basisinkomen af

Onderzoek van o.a. Marx, Van Lancker en Verbist (“Feit en fictie omtrent het basisinkomen in Nederland”, Instituut Gak, 2018) laat zien dat zelfs varianten met lagere bedragen al tot enorme netto meerkosten leiden, óf tot forse verschraling van gerichte ondersteuning als er “budgetneutraal” wordt gerekend. Instituut Gak+2Instituut Gak+2

Daar bovenop concludeert het World Bank-overzicht “Exploring Universal Basic Income” dat UBI-varianten in ontwikkelde economieën vrijwel altijd op harde budgettaire grenzen stuiten en dat financiering via hogere belastingen grote herverdelings- en prikkelproblemen oplevert. World Bank

2.3. “Met een paar jaar te accommoderen”

Team Basisinkomen stelt vervolgens dat de “extra kosten met een paar jaar te accommoderen” zijn, mits de politieke wil er is. De beweging ‘Wij Eisen Ons Land Terug’ wijst ten onrechte basisinkomen af

Daarvoor wordt echter geen enkel serieus begrotingsmodel of doorrekening aangehaald. Geen CPB-studie, geen ministerie van Financiën, geen internationale instelling die bevestigt dat je tientallen procenten van de totale Rijksbegroting er “even bij kunt draaien” zonder zware gevolgen voor:

  • belastingdruk op werk en middeninkomens
  • investeringsklimaat
  • werkgelegenheid
  • houdbaarheid van andere collectieve voorzieningen

Kort gezegd: hier wordt een politieke wens neergezet als financieel feit. Dat is precies het omgekeerde van “gebaseerd op feiten”.


3. Toeslagen en uitkeringen: de werkelijkheid is koppig

3.1. “Met een voldoende hoog basisinkomen vervallen bijna alle regelingen”

In hun stuk staat dat met een “voldoende hoog basisinkomen” het grootste deel van toeslagen en uitkeringen kan verdwijnen en alleen “beperkte groepen” nog aanvullende steun nodig hebben. De beweging ‘Wij Eisen Ons Land Terug’ wijst ten onrechte basisinkomen af

Als voorbeeld verwijzen zij elders naar een streefbedrag van € 1.300 per maand voor volwassenen. basisinkomen.nl

Dat roept twee grote problemen op:

  1. Kostenexplosie
    Een basisinkomen van € 1.300 voor alle volwassenen betekent dat de bruto kosten nog verder oplopen dan de ~€ 200 miljard waar ze zelf al over spreken. Dit staat volledig los van de vraag of je wat uitkeringen en fiscale kortingen kunt schrappen.

  2. Restproblematiek blijft bestaan
    Ook bij € 1.300 blijven er grote groepen voor wie dit bedrag onvoldoende is:

  • mensen met zware beperkingen en hoge zorgkosten
  • mensen met hoge woonlasten in schaarse gebieden
  • gezinnen met kinderen en hoge kinderopvangkosten
  • mensen in schuldsanering

Internationale analyses, zoals die van de World Bank, wijzen er juist op dat het onmogelijk is om met één generieke uitkering al die verschillende situaties adequaat af te dekken, zonder óf astronomische kosten, óf forse groepen in de problemen te brengen. World Bank

3.2. Het Belgische onderzoek “is ons onbekend”

Onze verwijzing naar het Belgische onderzoek van Ive Marx e.a. wordt afgedaan met de zin dat deze studie “ons onbekend” is, waarna wordt verwezen naar andere studies met lagere bedragen. De beweging ‘Wij Eisen Ons Land Terug’ wijst ten onrechte basisinkomen af

Dat is geen inhoudelijke weerlegging, dat is ontwijken.

De kern uit dat onderzoek blijft staan:

  • lage UBI-bedragen doen weinig tegen armoede,
  • hogere bedragen zijn budgettair nauwelijks haalbaar zonder dat grote groepen erop achteruit gaan. Instituut Gak+2Instituut Gak+2
  • het probleem verdwijnt niet omdat men het rapport niet wil lezen.


4. Arbeidsparticipatie: “geen negatieve effecten” is simpelweg niet waar

4.1. De claim: “er bestaat geen actueel onderzoek dat substantiële negatieve effecten laat zien”

Team Basisinkomen stelt letterlijk dat er geen actueel economisch onderzoek zou zijn dat substantiële negatieve effecten van een basisinkomen op arbeidsparticipatie laat zien, en dat “alle recente onderzoeken wereldwijd” geen afname of hooguit minieme effecten zouden tonen. De beweging ‘Wij Eisen Ons Land Terug’ wijst ten onrechte basisinkomen af

Dat is een extreem stellige formulering die niet overeenkomt met de literatuur.

  • De Wageningse masterthesis “The Impact of a Basic Income on Labour Supply and Work Performance” signaleert juist dat bij een realistisch, hoger basisinkomen de kans op arbeidstijdverkorting en uitstap uit de arbeidsmarkt toeneemt, met name bij lagerbetaalde banen en groepen met zwakkere arbeidsmarktpositie. eDepot
  • Het World Bank-overzicht “Exploring Universal Basic Income” benadrukt expliciet dat er aanzienlijke onzekerheid is over langdurige arbeidseffecten in ontwikkelde economieën en dat bestaande experimenten vaak kleinschalig, tijdelijk en contextgebonden zijn. World Bank
  • In bredere literatuur over negatieve inkomensbelasting en gegarandeerde inkomens worden juist arbeidsaanbodreacties gevonden, zeker bij lagere inkomens en in huishoudens waar het tweede inkomen relatief laag is. World Bank+1

Kortom: het bewijs is gemengd en contextafhankelijk, maar de stelling “er is geen onderzoek dat negatieve effecten vindt” is aantoonbaar onjuist.

4.2. CPB-modellen als wegwerpargument

De CPB-modellen worden in hun stuk weggezet omdat de gebruikte formules “al decennia niet meer getoetst” zouden zijn. De beweging ‘Wij Eisen Ons Land Terug’ wijst ten onrechte basisinkomen af

Wederom: geen bron, geen onderbouwing. De arbeidsaanbodelasticiteiten die het CPB gebruikt zijn gewoon gebaseerd op empirisch onderzoek naar hoe mensen op belasting- en uitkeringsprikkels reageren. Wijzer in geldzaken

Je kunt over de precieze uitkomsten discussiëren, maar dat is iets anders dan doen alsof er geen redelijke grondslag voor bestaat.


5. Sociale zekerheid: beloften over zorgkosten en bureaucratie

5.1. “Basisinkomen vermindert stress en zorgkosten”

Er wordt gesteld dat een basisinkomen stress zou verminderen en daarmee de zorgkosten zou drukken. De beweging ‘Wij Eisen Ons Land Terug’ wijst ten onrechte basisinkomen af

Het klopt dat sommige kleinschalige experimenten (vaak in ontwikkelingslanden of in zeer specifieke contexten) positieve effecten laten zien op welzijn en mentale gezondheid. Maar:


  • het gaat vrijwel nooit om structurele, nationale UBI-systemen;
  • de bedragen, duur en context verschillen sterk;
  • de resultaten zijn niet één-op-één toepasbaar op een hoogontwikkeld land met een bestaand, kostbaar zorg- en uitkeringsstelsel.

Het World Bank-rapport is daar opvallend nuchter over: UBI is geen bewezen wondermiddel voor zorguitgaven, en elke vorm kent stevige trade-offs. World Bank

Met andere woorden: mogelijk zijn er positieve effecten, maar die worden door Team Basisinkomen neergezet alsof het om harde, grootschalig bewezen feiten gaat. Dat zijn ze niet.

5.2. “30.000 medewerkers kunnen nuttiger werk gaan doen”

Dat circa 30.000 medewerkers van uitvoeringsorganisaties “nuttiger werk kunnen gaan doen” als het basisinkomen wordt ingevoerd, lijkt vooral een eigen schatting. De beweging ‘Wij Eisen Ons Land Terug’ wijst ten onrechte basisinkomen af

Zelfs als je delen van het toeslagen- en uitkeringsapparaat zou afbouwen, blijft er:

  • handhaving nodig (fraude, identiteitscontrole, migratieregels)
  • maatwerk voor bijzondere situaties
  • beheer van aanvullende regelingen die wél moeten blijven bestaan

Dat een deel van de uitvoeringsstructuur versimpeld kan worden, is plausibel. Dat je tienduizenden fte probleemloos “vrijspeelt”, is niet serieus onderbouwd.


6. Concurrentiepositie: realiteit van hoge lasten doet er nog steeds toe

Onze zorgen over de concurrentiepositie van Nederland worden in hun stuk van tafel geveegd met de mededeling dat die gebaseerd zouden zijn op “onjuiste veronderstellingen” uit eerdere paragrafen. De beweging ‘Wij Eisen Ons Land Terug’ wijst ten onrechte basisinkomen af

Feit blijft:

  • Nederland heeft nu al een relatief hoge belastingdruk op arbeid. Wijzer in geldzaken
  • Een universeel basisinkomen in de orde van grootte die zij zelf bepleiten, vereist verdere forse lastenverzwaringen of bezuinigingen elders. Instituut Gak+1
  • Hogere lasten op arbeid en kapitaal werken nadelig uit op investeringen, vestigingsklimaat en werkgelegenheid.

Daar hoef je geen “conservatieve beweging” voor te zijn; dat is wat standaard economische analyse en ook Nederlandse beleidsstudies aangeven.


7. Structurele oplossingen en het misbruik van “evidence”

7.1. UBI als oplossing voor bijna alles

Team Basisinkomen erkent dat een basisinkomen de woningnood, milieuproblematiek en geopolitieke spanningen niet oplost. De beweging ‘Wij Eisen Ons Land Terug’ wijst ten onrechte basisinkomen af

Toch wordt vervolgens gesteld dat er “geen methode of set maatregelen” zou zijn die hun eigen geformuleerde doelen beter en eenvoudiger binnen bereik brengt dan het basisinkomen. De beweging ‘Wij Eisen Ons Land Terug’ wijst ten onrechte basisinkomen af

Dat is geen conclusie uit onderzoek, dat is een politieke overtuiging.

Grote instellingen als de World Bank en uiteenlopende academische analyses presenteren UBI juist als één van de denkbare opties, met forse nadelen en trade-offs, en niet als dé simpele route naar minder armoede en minder bureaucratie. World Bank+1

7.2. “Gericht beleid werkt beter is pertinent onjuist”

Onze stelling dat gericht beleid vaak effectiever is dan een generieke geldstroom naar iedereen, wordt door hen “pertinent onjuist” genoemd, onder verwijzing naar een tekst van Scott Santens, een bekende UBI-activist. De beweging ‘Wij Eisen Ons Land Terug’ wijst ten onrechte basisinkomen af

Dat is op twee niveaus problematisch:


  1. Bronkwaliteit
    Santens is geen onafhankelijke onderzoeksinstelling maar een campagnevoerder voor UBI. Zijn stukken zijn opiniërend, geen neutrale meta-analyses.
  2. Internationale beleidslijn
    Onderzoeken naar armoedebeleid en inkomensherverdeling (zoals in Kansrijk armoedebeleid van CPB/SCP en studies rond Marx e.a.) laten juist zien dat gericht beleid en gerichte inkomensondersteuning noodzakelijk blijven om beperkte middelen zo effectief mogelijk in te zetten. Wijzer in geldzaken+1

Dat kun je politiek onwenselijk vinden, maar het negeren verandert de uitkomsten niet.


8. “Het bestaat nergens, dus is het gebrek aan moed”

Tot slot wordt onze constatering dat een volledig, universeel basisinkomen “nergens ter wereld in de voorgestelde vorm bestaat” beantwoord met de stelling dat dit alleen aan “gebrek aan politieke moed” ligt. De beweging ‘Wij Eisen Ons Land Terug’ wijst ten onrechte basisinkomen af

Dat is een comfortabel verhaal, maar nogal selectief. Het negeert dat:


  • tal van landen pilots hebben uitgevoerd en daarna bewust níet zijn overgegaan tot een volledig UBI; usbig.net+1
  • verschillende doorrekeningen (waaronder in Nederland en België) waarschuwen voor onbetaalbaarheid of forse groepen verliezers; Instituut Gak+2Instituut Gak+2
  • er stevige politieke én maatschappelijke discussie is over rechtvaardigheid en betaalbaarheid van zo’n stelsel.

Het is eenvoudiger om tegenstanders van UBI lafheid te verwijten dan hun argumenten serieus te nemen. Dat laatste doen wij in elk geval wél.


9. Waar wij blijven staan

Onze uitgangspunten blijven ongewijzigd:

  1. Financiële houdbaarheid
    De bedragen waarover gesproken wordt, vergen zóveel belastingheffing dat het risico op economische schade en verlies aan draagvlak enorm is.
  2. Arbeidsprikkel en verantwoordelijkheid
    Een stelsel dat een hoog, onvoorwaardelijk inkomen garandeert, zonder enige koppeling aan inzet of verantwoordelijkheid, brengt reële risico’s mee voor arbeidsparticipatie en draagvlak.
  3. Gerichte ondersteuning werkt beter
    Mensen met hoge zorglasten, schulden, beperkingen of andere specifieke problemen hebben maatwerk nodig, niet een generiek bedrag dat voor iedereen hetzelfde is.
  4. Echte oplossingen vragen gerichte keuzes
    Woningnood, zorgkosten, schuldenproblematiek, toeslagenchaos en vergrijzing los je niet op met één grote inkomensknop. Die vragen om structurele, gerichte keuzes in belastingstelsel, sociale zekerheid, arbeidsmarkt en migratiebeleid.

Conclusie

De reactie van Team Basisinkomen verandert niets aan de kern:

  • De budgettaire risico’s van een universeel basisinkomen blijven gigantisch.
  • De arbeidseffecten zijn onzeker, maar allerminst onschuldig.
  • De structurele problemen van Nederland worden er niet mee opgelost.
  • De aangehaalde “bewijzen” zijn grotendeels selectief, speculatief of afkomstig uit contexten die niet vergelijkbaar zijn met Nederland.

Wij blijven daarom achter onze conclusie staan:
Een universeel basisinkomen is voor Nederland geen realistisch, verantwoord of wenselijk beleid.

Wie zegt dat dit “zonder meer kan”, heeft ofwel de cijfers niet gelezen, ofwel besloten het risico willens en wetens te negeren.